Son 5 yılımı yurt dışında geçirdiğim için ülkemizde olup bitenleri uzaktan takip edebiliyorum. 14 Ekim Çarşamba günü Savaş Eskigülek’in Aydınlık Gazetesi’ndeki ‘’Avrupa’dan Asya’ya Voleybola Türk Dokunuşu’ başlıklı yazısını okudum. Türk voleybol antrenörlerinin dünyadaki başarısını çok güzel anlatmış.
TVF’nin bundan yaklaşık on sene evvel oluşturduğu Eğitim Kurulunun geniş bir akademisyen kadrosu, bilimsel eğitim müfredatı ve sınav sistemiyle ne kadar mükemmel bir girişimde bulunduğunu yazmıştım. Selda Bereket hocamızın başkanlığında üst seviyede akademik eğitim veren, çok güçlü bir akademik kadro ve titizlikle çalışan TVF ekibinin özenli gayretleriyle mükemmel, donanımlı antrenörler yetiştireceğimizi yazmıştım. Şimdi bu yapılan harika işin meyvelerini toplamaya başladık. Bugün yaşadıklarımızın açılımının, lineer yükselişle daha büyük boyutlara ulaşmasını bekliyorum. Bu süreci başlatan, üst akılla yöneten, emek veren, olayın tüm kahramanlarını alkışlıyorum. Çıtamız çok yukarılara yükselmiştir. Ülke voleybolunun sağlam bir temel üzerinde yükselmesini sağlayan en önemli unsurlardan biri de TVF Eğitim Kurulu olmuştur.
Hep şunu vurgulamışımdır: Türkiye’de voleybol kitleselleşti. Voleybol maçlarının reklam arasında çıkan bir firmanın reklam klibinde bu o kadar güzel anlatılıyor ki... Sokakta yürüyen bir vatandaş, voleybol oynayan mahallenin çocuklarını görünce içi içine sığmıyor ve “Emre, at bakayım oğlum abine!” diyerek manşet almaya çalışıyor. Bu reklamın voleybola olan sevgiyi ve ilgiyi benden daha iyi anlattığı kesin. Kitleselleşmenin veya voleybol ülkesi olmanın dünya şampiyonu olmayla alakası yoktur. Önemli olan herkesin sevgi ve ilgisinin olabilmesi, oynama arzusu içerisinde bulunması ve yeterli imkânların sağlanmasıdır.
Voleybola gönül vermiş çok insan tanıyorum. Son nefesine kadar bu sporun içinde kalan birçok antrenör ve oyuncuyu hepimiz biliyoruz. İşin bu yönüne baktığımızda voleybolun bir meslek gibi görülmemesi gerektiği kanısındayım. Voleybol, bu işe gönül veren insanların yücelttiği bir spordur. Bizi bağımlı kılan bu sporu en iyi anlatan kişi rahmetli Oktar Tertemiz abimizdi. Oktar abi, imkânsızlıklar içerisinde voleybola başladığını ve hiçbir maddi beklentisi olmadan, gönüllü olarak, çabalayarak kendi hikâyesini yazdığını ve dünyada tanınır hâle geldiğini gururla anlatırdı.
Bugün aynı yolda yürüyen antrenör kardeşim Onur Ergenç’in başarılarını da gururla izliyorum.
Voleybol basınımızın gerçek emekçisi olan Savaş kardeşim, olan biteni titizlikle takip ederek bu farkındalığı yaratıyor ve bizim dikkatlerimize sunuyor. Kendisinin dünya voleybolunu takip ederek her gün sunduğu onlarca voleybol haberi içerisinde antrenörlerle ilgili haberin gözden kaçmaması gerektiğini düşündüğüm için konu hakkında yazılanları ayrı bir yere koyuyorum.
Ülkemizde voleybol antrenörü olmak için çabalayan, emek veren insanlarımızın önü açıktır. İleride anlatacak daha güzel günlerimiz olsun.
Yorum Yazın